Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minuten later, nog twee, in het geheel dus zeven! Dat was voor ieder, maar het meest voor Chrysanthème een buitenkansje, ze had 't nog nooit mee gemaakt en er wel op gevlast, eer ze afreisde naar Ameland, zonder veel hoop trouwens. En ziet, nu zelfs zeven! Je moest er maar niet aan denken» welk afschuwelijk werk, de inzittenden op 't oog hadden en hoe vernieling hun eenig doel was! Genieten alleen van het statig zich voortbewegen der luchtgevaarten en in bewondering staren, naar het kunstig werk van menschenhanden. 't Was half tien eer we „huis toe" gingen, veel te laat voor die kleine menschjes. Maar wat wil je, 't is zomer; de dagen zijn lang en licht, ze slapen overdag, je kunt ze gewoon niet naar bed krijgen. Toen ik al rustig in mijn geliefd kamertje was, hoorde ik door 't beschot fluisteren : „Juf, luister eens, ik ben m'n horloge kwijt". „Groote goedheid, Louis" zei ik, „hoe kan dat?" „Met dat Foepspringen natuurlijk, wie bedenkt er ook zoo'n onmogelijk spel". Ik zei maar niet, wie 't bedacht had, antwoord-

Sluiten