Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stoven is. Een wilg, een klein triestig schamel boompje, gebogen door den meedoogenloozen wind staat er nog, als eenig zichtbaar teeken van wat menschen handen hebben gebouwd en geplant. We zouden gaan met ons twaalven; ditmaal was Puckie er bij, de logee van een bevriende familie uit 't dorp. Puckie, die nooit aan zee was geweest, vond alles even vreemd, en zette groote oogen op, toen de landdouwer, die ze verwacht had, bleek te zijn de open boerekar van Michiel, onzen braven voerman. De ouwe smid zei van hem dat hij vroolijk was,

Sluiten