Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zat bij mij, die liep als ik liep, die zat wanneer ik zat, dat lieve kind hoorde om zoo te zeggen bij mij en dikwijls heb ik gewenscht dat hij altijd, altijd bij mij zou blijven. Maar dan ook altijd even lief en altoos even jong; ik vrees echter of dit mogelijk zou zijn. Hoe dan ook, zooals hij nu was, nog een beetje zwak enteer na zijn ziekte, zoo was hij een snoes; hij snapte maar door, over de. peerden en de kar en als wij een andere boerekar langs reden riep hij j „goeie nacht samen" en dat vonden wij heel aardig en dan lachten wij samen. De loopers liepen iets voor ons uit; we hadden nu tolgeld betaald en wisten dat vlugge jongensvoeten best twee trekkende, in stap loopende paarden, konden bijhouden, vooral als ze telkens een stuk van den breeden rijweg konden afsnijden. Eerst volgden we, tot halverwege 't dorpje Buren, de nauwe zandwegen van Nes, langs de groote boerenhofsteden, die er in den morgenzon op zijn best uitzagen. Daar draaide Michiel een hek door en reden we het hooiland in alsof

Villa Oorwurm. ' _

Sluiten