Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat voelen zij zich hief gerust In 't rijtuig, en wat gaat met lust De reis thans door de velden voort, Waar alles oog en hart bekoort! Men rust en slaapt en drinkt en eet In de open lucht op 't grastapeet.

Het duurde zoo een week of drie, Toen riep vriend Petrus plots: „Ik zie ; Daar ginds een zwarte streep. Zoo waar, De linie is 't of de Evenaar." „Daar gaan wij heen!" klinkt nu terstond Uit aller reisgenooten mond.

„Maar door dat bosch, je weet toch wel, De zon, die brandt ginds dubbel fel," Sprak Piet, „en 't woud is hoog begroeid En door een flinken strqpm besproeid." Toet! toet! En binnen een kwartier Is men bij bosch en bij rivier.

Sluiten