Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heel'tevreden over. Daarna besprak hij den merkwaardiger! stilstand op alle fronten, terwijl het droge weer zich toch zoo bij uitstek leende voor krijgsverrichtingen, negeerde het langdradige betoog der Norddeutsche en gaf het artikel om elf uur af aan den meesterknecht.

De collega was door de telegrammen heen. Wat verder was binnengekomen paste niet voor de krant. Want het leek of Reuter en Wolff weer den kolder hadden. De twee agentschappen, die elkanders telegrammen overseinen, die zaken met elkander doen, ondanks den trading withthe enemy act, scholden elkaar weer uit voor al wat leelijk was. Havas gaf gruwelverhalen. Wolff sprak berichten uit de Scandinavische pers tegen, die je nooit in de krant had opgenomen en Reuter beweerde voor de zooveelste maal, dat Duitschland weldra verslagen zou zijn. Al die ongenietbare onzin werd onherroepelijk ter zijde gelegd.

Om twaalf uur kwam de meesterknecht, vroeg om den „kop — de vette regels over twee kolom, „bovenkop" en „onderkop", waarin de belangrijkste feiten staan vermeld. Er was niets om een kop van te maken. En toch moest er een wezen. Met moeite en nood zette hij er een in elkander, die niet al te dwaas stond en toen... kwam een Reutertelegram uit Peking, meldend dat de keizerlijke troepen verslagen waren, de republiek hersteld en de jonge keizer gevlucht!

„Dat is iets voor den bovenkop," meende de collega. Maar de nachtredacteur, razend omdat zijn heele buitenlandsche overzicht in elkaar viel, telefoneerde naar de zetterij, vroeg een proef, merkte, dat hij het heele artikel kon omwerken. De pech, de razende pech! Nu was het jachten om het nog voor de eerste pagina klaar te krijgen, die immers om één uur 's nachts af moet zijn.

En om de maat vol te meten kwam daar een Reuter-telegram

Sluiten