Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X.

N hij waggelde heen en weer als een dronken man, dezen weg en dien weg, tegen het volk aanloopende, dat verbaasd stond en hem bespotte: Kijk, kijk, daar heb je dien haveloozen Rajpoet, den minnaar van 's konings dochter, waarvan 't zien alleen haar al heeft gedood. Maar hij hoorde niets dan de woorden van Shri, en zag niets als haar oogen. En hij wankelde verder, als

een houten pop, op voeten die vanzelf bewogen, tot hij evenals vroeger, den vijver bereikte, en op den grond zonk, wetende noch waar hij was noch wat hij deed, heelemaal zijn richting kwijt. En als iemand, uit wiens heelal de zon en de maan en de vijf elementen met hun verbindingen weg zijn getrokken, hem alleen latende in het centrum van de ledige ruimte, lag hij bewegingloos, gedompeld in verdooving, met droge oogen. Toen kwam opeens de herinnering in hem terug, en hij begon te weenen.

En hij weende, alsof hij in zich de fontein zelve bevatte van de zoute zee, totdat hij eindelijk van moeheid en smart in slaap viel op den oever van den vijver. En in zijn droomen stond Shri naast hem, en herlevendigde

Sluiten