Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of ander wild beest, dan mijn reis te vervolgen door een woud vol begoochelingen erger dan honderd dooden. Want zij dragen de vermomming van een vriend, en zóó intrede krijgende in mijn hart steken zij het als slangen, den nectar van hèm, dien ik het meest smacht om te zien, in gif veranderende. Voorzeker waren mijn zonden in een vorige geboorte verschrikkelijk in hun buitensporigheid: want ik heb in dit bestaan smart geleden genoeg voor vele levens. En nu voel ik dat ik het niet lang meer kan uithouden, want mijn kracht raakt uitgeput. O! dat ik werkelijk mijn echtgenoot kon vinden, al ware het alleen maar om in zijn armen te sterven 1

Zóó zat zij bij den vijver, als een vrouwelijke chakrawaka ') treurende om haar mannetje, terwijl de zon, evenals de vijand van Bali, maar drie stappen deed over den hemel. En toen hij ten laatste onder ging, werd zij ook moede, en viel in slaap aan den zoom van den vijver. En in haar droomen zag zij haar echtgenoot, en dronk zich verzadigd aan den nectar van zijn omhelzingen. En toen, in het holst van den nacht, werd zij wakken en zat op, en keek, en ziet! daar in het maanlicht zag zij hem wéér, zwijgend naast haar zittende. En zij sprong op haar voeten in doodsangst, en keerde zich om, om te vluchten, en schreeuwde luid. Want daar stond vóór haar een anderen echtgenoot, aan den anderen kant. Toen, plotseling, was het gansche woud vol lachen. En haar verstand vlood heen, en zij werd krankzinnig. En zij riep uit: Weg met dit woud, want het is vol echtgenooten! En zij begon te ijlen door het woud, haar oogen sluitende, en haar ooren dichtstoppende.

') De Brahmaansche eend, die volgens een Brahmaansche legende, den nacht doorbrengt, treurende om zijn wijfje, en zij om hèm.

Sluiten