Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om over velden en wegen te galoppeeren. De „muziek" van de honden, als zij het beest opjoegen van den eenen kant van het woud naar den anderen, was even opwekkend en aanvurend voor de rijders als de krijgstrompet voor ruiterij in den oorlog. Greppels en hekken werden overgesprongen, men moest tegen hoogten en gevaarlijke slootkanten op, er behoorde een vergevorderde rijkunst toe om een jacht tot het eind te volgen.

Onder de beoefenaars van deze sport was menig dominé, en zelfs bisschoppen deden er niet zelden aan. Meer strenge geestelijken waren er tegen, en over de toelaatbaarheid van de sport voor predikanten is evenveel getwist en geschreven als over menig kerkelijk dogma. Ook waren er altijd genoeg kringen die de sport voor een meisje niet betamelijk vonden.

De vossenjacht is een echte wintersport, en niet zelden gaf de algemeene uittocht uit de stad in de Kerstweek de gelegenheid om de landhuizen te vullen met jachtlustige gasten. Er was een leider: een „master of the hunt".

Wij zullen hier geen relaas van een vossenjacht in optima forma overschrijven; geen serieus, en niet die beroemde van Baron Von Münchhausen, die den vos uit zijn vel ranselde. Dat verhaal van Münchhausen toont trouwens aan, dat de vossenjacht — wat ook wel van zelf spreekt, maar zoo weinig blijkt — ook in Duitschland en elders (Rusland?) werd bedreven, zij het ook niet door zoo georganiseerde troepen als in Engeland. De avonturen van dezen vorst der jagerlatinisten zijn namelijk hoogstwaarschijnlijk geschreven door Bürger, Karstner en Lichtenberg.

De ijsberenjacht van dezen baron, ofschoon ontegenzeggelijk een wintersport, is eveneens te apocrief om in deze bloemlezing een plaats te vinden. Men weet, hoe hij zich tusschen de witte monsters bewoog in de pels van een hunner. De werkelijke jacht op den ijsbeer, die wel gewoonlijk öf uit noodweer, öf uit belustheid op pels en vleesch door de Eskimo's en andere bewoners van het hooge Noorden zal geschieden, behoort hier evenmin thuis, en zoo is het ook gesteld met de jachten der Canadeezen, bewoners van Siberië enz. op hermelijnen, bevers, en wat dies meer zij.

En hiermee kunnen we dan gevoeglijk ons relaas van de jachtsport afsluiten, wanneer we ons — wat wel gewenscht is — onthouden van het noemen der jachten, die in herfst of voorjaar plaats hebben.

Sluiten