Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPORTIEF WAPENBEDRIJF.

In Griekenland vervulden de Olympische wedkampen vaak een vredebrengende rol; een volle maand lang werden de twisten tusschen al de kleine elkaar benijdende en bestrijdende staatjes vergeten. Er was slechts één punt van belangstelling en gesprek in die periode; de wedstrijden der hardloopers, worstelaars, discuswerpers, wagenrenners, vuistvechters, op de velden van Elis. Zelfs zou het Orakel te Delphi eens op de vraag van Iphitos, hoe een eind moest komen aan de twisten in het Grieksche land, hebben geantwoord, dat hij de Olympische spelen in eere moest brengen.

De periode van eendracht en rust, die door herauten vooruit werd afgekondigd, heette »Ekècheiria, of Therma, of Hieromèna, (Godsvrede). Athene en Thebe heten hun vinnigen strijd om den voorrang varen, zelfs Sparta dacht in dat tijdperk niet aan oorlog.

Die Godsvrede, welke te verbreken voor een soort heiligschennis werd gehouden, leidde wel eens tot een werkelijken meer duurzamen vrede ook, de partijen ontmoetten elkaar op neutraal gebied, spraken met elkaar, bespraken de kwesties waarover strijd was, en kwamen daar bovendien in een soort van feeststemming.

Verstandige bestuurders hebben ook later, in de middeleeuwen bijvoorbeeld, gezorgd voor volksspelen in bepaalde perioden, al waren die spelen dan ook meestal veel minder zuiver sportief dan die der Grieken, en hadden ze meer van een soort van kermis weg. Zeer dikwijls was ook de sport in de middeleeuwen een wedstrijd en vertooning van behendigheid en kracht, die allereerst in het krijgsbedrijf te pas kwam, zoo bijvoorbeeld het riddertournooi met de steekspelen, het boogschieten voor het volk en wat dies meer zij. Wij hebben reeds in het vorig nummer gezien, dat andere sporten, het voetbalspel b.v. werden tegengegaan, omdat zij de mannen te veel afleidden van het boogschieten, dat hen weerbaar moest maken

Wie herinnert zich niet, hoe in Walter Scott's Ivanhoe, na de tournooien der ridders de volksspelen aan de beurt komen? Het volksspel was tegelijk minder fier en minder gevaarlijk dan het ridderspel, dat dikwijls, zelfs bij die feesten, het leven tot inzet had.

Voor den besten boogschutter was, op dat tournooi, een prijs uit-

Sluiten