Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de kunstenaar die ze teekent dit, tenzij hij de opdracht heeft een bepaald merk te portretteeren, wel niet meer zal doen om te laten zien hoe ze er uit ziet, hoe ze werkt, maar om den berijder. Dat was anders toen de veloeipède of het hooge rijwiel, en alle soorten die er tusschen liggen, nieuw waren en er nog allerlei glossen gemaakt werden op deze wijze van voortbewegen, of wel de prent alleen diende om haar te doen bewonderen. Het teekenen van een fietsend mensch gaat den kunstenaar dus allengs vlotter af, de actie en houding zijn hem meer vertrouwd, en hij komt er meer toe, de persoon van den fietser te karakteriseeren en ook zijn wijze van berijden aan kritiek te onderwerpen. Wat het automobielrijden betreft, het wil mij voorkomen alsof in de meeste gevallen de auto zelf voor den kunstenaar weinig bekoring heeft opgeleverd, en hij ze het liefst maar wat wegmoffelde, of zoo beknopt mogelijk aanduidde, waarbij hij vooral zijn aandacht wijdde aan de zonderlinge uitrusting van den chauffeur of de chauffeuze. De berijder van een motorfiets, met zijn kromme knieën en stijfstil gehouden beenen is een nog minder aantrekkelijk object

Dat het tournooi der middeleeuwsche ridders, dat het boogschieten en het schieten met geweer de kunstenaars hebben aangetrokken is begrijpelijk. Vooral ook. om al wat er aan vast was, om het pubhek dat toezag, om de zeden en gewoonten die er bij op te merken waren. Wat het schermen betreft dat heel zelden in het openbaar en voor toeschouwers is geschied, dit is op zichzelf een zoo fraaie en gracelijke beweging, dat men zich verwondert het niet meer geteekend te zien; het is veel meer geteekend dan wij hier kunnen laten zien, maar in zijn niet sportieven vorm van het heuschelijk en ernstig duel, en kon dus dan hier niet meedoen.

De actie der lichamen bij het werpen óf vangen van allerlei voorwerpen en met allerlei voorwerpen, schijf, bal, stok, racket, bat, hamer, is van de vroegste tijden tot de allermodernste veel en boeiend uitgedrukt. De naakte jongelingen van de echte en de latere klassieken, de boertjes van Teniers, de rococo-juffers en heertjes die Menzel bij het hoepelstokspel weergeeft, de lawntennissende ladies en gentlemen van du Maurier, bij allen is naar typeering der beweging gezocht maar een echt sportteekenaar als Charles Ambrose of als de veel vroegere Robert Seymour heeft dit nog met meer vooropgezette bewustheid gedaan. Robert Seymour was in zijn tijd, ongeveer 1820—40, de sportteekenaar bij uitnemendheid, maar dan de teekenaar van de Cockneysporten, zijn karakteriseering behandelt vulgaire menschen op een wijze

Sluiten