Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Om Frankrijk ekertaeid te erschaffen!"

■lat gelóófden «^npiischen!

Vóór België en Hederland been!

Jgel^gelsche krant?" enz. 1915); hier moet tk volstaan met dé-Vot-'s gende stukjes s

„De bevolking van Duitschland neemt snel toe. Duitschland heeft kolonies noodig. Engeland heeft alle kolonies genomen,

die zulks waard waren Het is altijd mijn meening geweest

dat we onze kolonies niet mogen afstaan..-.. Om Frankrijk zekerheid te verschaffen en ons zeiven tevens, hebben we een eerste-rangs leger noodig van minstens een half millioen — een heel millioen zou nog beter zijn. Als wij met dit halve millioen manschappen in België en Nederland Vielen, en als dan de Fransche, de Engelsche en de Nederlandsche vloot gezamenlijk ageerden, dan zou Rusland, Frankrijks bondgenoot, Duitschland in het Oosten kunnen aanvallen. Als Oostenrijk en Italië zich er dan nog bijvoegden, dan zouden we Armageddon hebben". O zeker, het plannetje zat duivels-mooi in elkaarl Maar gelukkig is het tot dusver nog niet hèèlemaal uitgekomen zooals de schavuiten het gehööpt hadden, want tot dusver zijn wij er, gelukkig, nog buiten gebleven; en Oostenrijk staat nog steeds met Nevelingen-trouw aan de zijde van Duitschland.

boldert van de

elegraaf.

Ken slechte pro-

eet en een dui-

Irelsche raad¬

gever. (14 Juli

915). i

Maar ais Holdert van „de Telegraaf' ten onzent de baas was geweest, dan... waren we den doodendans niet ontsprongen! Den 14en Juli 1915 bevatte „the Sunday Times"—een Northcliffe-blad — van dezen „Nederlander" een interview, waarin de volgende zinnen vóórkwamen: „Ik kan niet hopen dat Nederland voor den grooten oorlog gespaard zal blijven; strategische redenen zullen Geallieerden of Duitschers dwingen van ons land te eischen tusschen beide te komen.... De oorlogsgeestdrift in Duitschland begint te verminderen, Duitschland kan den druk niet langer verduren. Het hangt van Uwe (de Engelsche) Regeering af de gebeurtenissen te verhaasten (!) Waarom maakt ge geen einde aan den uitvoer naar neutrale landen, als Nederland, van de reusachtige hoeveelheden rubber, koper en katoen, die deze neutrale landen nimmer noodig kunnen hebben voor hun eigen billijke behoeften ? Waaróm wordt er niet iets op gevonden om te voorkómen dat schepen, die met ruwe stoffen geladen zijn, van de Vereenigde Staten naar Canada vertrekken, om vandaar vrij naar neutrale landen te kunnen varen?"

Het duurde niet lang of de raad vanjloldert (ik had haast geschreven : Lord Holdert) werd opgevolgd! En deze voelde zich al hèèl gauw gedrongen om verder te gaan; den 306" Sept. 1915 scheen hij te meenen, dat het sedert een jaar door hem tegen de Duitschers opgehitste Nederlandsche volk rijp d.w.z. dom genoeg was om zich voor „de beschermers der kleine volkeren" in het ongeluk te storten l 's Zondags te voren

hadden de Franschen met een aanvankelijk succes het offensief herval, ■ en met het oog hierop bevatte toon 'Sè Telegraaf het volgende artiket^ „Het Nederlandsche volk; en zeer zeker het hart van Nederland, dat nog altijd Amsterdam is, wil van neutraliteit niets I weten en is met lijf en ziel de zaak der geallieerden toegedjj^i^ ~ Een regeering mag nog zoo correct neutraal .zijn, tegen het instinct van zijn volk (!), dat voelt van welke zijde het gevaar dreigt, kan zij toch niet op. Dat dit een vingerwijzing zij voor de heeren in den Haag.... een nuttige wenk voor de Regeering, wanneer het oogenblik daar is, dat het neutraal willen blijven een onmogelijkheid zal blijken te zijn. 't Volk staat en wil progeallieerd zijn, trots 't gewauwel van ex-ministers en enkele

professoren Waar wij ons steeds klein en zwak voelden in

vredestijd, daar zouden wij thans, mits de regeering zulks wilde, de macht in handen hebben^) De zoogenaamde volksvertegenwoordigers-leggen de volle verantwoordelijkheid op onze regeering en deze wenscht slechts de neutraliteit^ Duidelijker kan het niet! Hadde Holdert ten onzent evenveel invloed

.gehad als bij de Engelsche Regeering, die zoo goed naar zijn

'raad luistert, dan zouden we reeds in September 1915 van onze „macht" gebruik gemaakt hebben, dan zouden wij toen reeds onzen vijand van ouds, het water — den vijand, wiens verraderlijke kracht wij inmiddels wéér eens hebben leeren vreezen (door de overstroomingen van 19J6) als „vriend" als.'.. 0H<w<-bondgenoot hebben binnengelaten, en dan zouden de Duitschers er niet voor teruggedeinsd zijn onze „inundatie" te voltooien, door met hunne lucht- en andere strijdkrachten onze dijken, sluizen en stoomgemalen te vernielen: dan zou thans — men denke hierbij aanhef Rumeensche drama! — van óns gezegd kunnen worden, dat wij eigen land aan de zee terug gaven ten einde de hoog en droog op hun eiland tronende Engelschen in staat te stellen, de zee nog èènigen tijd te kunnen blijven beheerschen ten voordeele van zichzelven!

O, maar Holdert liet het niet daarbij! Hij ging nog vèèl verder!

In Augustus 1915 richtte hij zijn z.g. Anti-Smokkelbureau op, dat, zooals de formeel-onverantwoordelijke hoofdredacteur Schröder den 26e» Jan. \9\6\n „óeTelegraaf"beweren dorst „geheelbuitennDeTelegraaf"stond".

Deze bewering lijkt mij al te mal: immers alles wat Holdert met behulp van zijn „speurders" (een Engelschman, een gewezen Duitsch spion, een Belg en twee Hollanders) ontdekt had of ontdekt méénde te hebben,.het werd niet buiten, maar in „de Telegraaf" afgedrukt; Schröder had zelfs aan deze publicatiën — hij heette toen nog verantwoordelijk hoofdredacteur — tal var/ vervolgingen te danken, of beter gezegd: te wijten.

In September 1915 achtte Holdert het Juiste oogenblik voor ons gekomen!

Een minachtend.' oordeel over onze Regeering;

zie ook ou, aiii.

Als onze Re- . geering naar Holdert's pijpen gedanst bad, dan... §

Een htele-likkef van de Engelsche Regeering.

Sluiten