Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Petroff, mijn oude 'makker: voor u had ik

wel and'ren dood gewenscht, hem dalend op

wieken van zege: ge wachttet zoo lang,

en hebt nimmer gewanhoopt, want ge wist.

O nog dank, dat ge mij ontsloot ons weten,

mij de bronnen van stage kracht ontsloot. —

Niet altijd dacht ons beide één weg de beste,

maar in één dood monden ons beider wegen,

en één zullen w'in makkers heug'nis staan.

(omhelst hem) Vaarwel, mijn maat. '

PETROFF. Vaarwel, gij stralend hart.

CHRYSTALOFF.

Maria, vaarwel tusschen- u en mij

gaat zonder woorden, als veel zachte dingen

gegaan zijn tusschen ons in stomme spraak;

veel bloesems van geluk tusschen de naakte

klippen van lijden en gevaar geplukt.

Nog omgeurt zoet hun bloemenschoon den dood

— Maria, gij droegt tusschen alle wezens voor mij der 'toekomst zachte licht. O tijd, wonderlijken van innig, broos geluk, nu zuiv're harten tot elkander neigend uitstorten in elkander zachtste gloeden, .'" opvlammen samen in den hoogsten wilt en over alles zweeft ten allen tijde nabij de dood. Gij vreemde bloem van liefde geurend aan den rand van r dien afgrond : dood, welk geluk dronken w'uit uw diepe kelk! Vaarwel, mijn ziel.

MARIA. Vaarwel, mijn Chrystaloff.

CHRYSTALOFF.

En nu voor 't laatst vaarwel, mijn kameraden. Voor alles dank. Dat één klein, nietig woordje

Sluiten