Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men óf de bedoeling nog niet kan vatten bi stuit op onverstaanbare woorden. Onder die fouten bevinden er zich zeer vele, die wijzen op een vrij laten tijd, op een tijd van verval in de taal, en wel dien, waarin het oud-Javaansch reeds tot het nieuw-Javaansch overging of overgegaan was, naar het einde dus der Majapahitsche periode, naar de 14e Caka-eeuw, naar een zes eeuwen later. Zie hier eenige voorbeelden.

Reeds de spelling trekt de aandacht. Men lette daarbij niet op het misspellcn van* Sanskrit woorden en het verzuimen of verkeerd aangeven der quantitéit.'

De h heeft hare waarde niet meer. Men vindt haar, waar zij niet staan mag, en waar zij wezen moest, wordt zij gemist; hanapuka vgor anapuka, hurutan voor urutan, hawur, hanambangi enz.; omgekeerd umalung in pl. van humalung, ingan voor hingan; zoowel het een als het ander ziet men in her aji voor er haji.

Een schrijfwijze als marapwi voor marapuy wijst op een uitspraak, waarin de i in den tweeklank reeds den boventoon heeft, apuy, apwi, api.

Een-vorm als Iwar voor lor is eerst mogelijk als oud wa = o is geworden, want eerst dan kan men o (= oud a -f w) aan wa gaan gelijkstellen, lor (uit ouder laur) is reeds in 't oudste ons bekende Jav. lor. Ook een eigennaam als colika kan slechts onder dezelfde omstandigheden cwalika worden.

Lawasang voor lawas sang, wkasang voor wkas sang, tlasinurat voor tlas sinurat, samgëtirwan voor sdmgët tirwan is een nieuwerwetsche spelling.

Vormen als paratajëg, pabëbêkèl, paluluniuft't&jn oudtijds onbestaanbaar.

Pinarëngöken is oudtijds onmogelijk, evenzeer als een pinarungwakên. Het had moeten luiden pinarèngwakën, en waar rèngö tot rungu is geworden, is pinarungokëhin eerste instantie het vereischte.

Jong is ook lëbokna, mangiseni, lumangghanani (waarin ook n een fout is).

Kanisthamnddhyamottama, voor nisthamaddhyamottama is in een zoo ouden tijd evenmin mogelijk.

Raditya in plaats van dditya, dus ook ra in pl. van d, is slechts in jongeren tijd te verwachten, en wel zou Het vreemd zijn, dat men den vorm reeds in zóó ouden tijd zou gekend hebben, om hem gedurende eenige eeuwen achter elkander niet we§r te gebruiken.

De fouten tegen de grammatica zijn niet onbeduidend. Hier vindt men pinarëngöken dening pinggir siring, en daar pinarungwakên ring pinggir siring, terwijl beide hetzelfde moeten beteekenen. Men vindt een tka sang makudur, wat wezen moet tka ri sang makudur; sambèrrën (met 2 r's) ring glap in plaats van sambërëning glap; sinihghat i sapi, in pl. van ing sapi; simaning hulun ri campaga naast sima sang hyang dharmma ring campaga; pinarëngöken ri pdrasamya onmiddellijk gevolgd door ring kanistha enz.; rëngö ta in pl. van at rengö; tan tama simanira in pl. van tan tama ri simanira; tan pdrabyapara sang makilald in pl. van tan kapdrabyapara de sang makilald; tumon angadoh aparo in pl. van tumon adoh aparö; mangsö ta sira in pl. van mangsöakën ; hinanakënira denira in pl.

Sluiten