Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bend. Nieuw Jeruzalem, toebereid als een bruid natuurlijk, hare poorten voor hen openend; — maar hardnekkig in haar gevolg Oud-Jeruzalem aan den buitenkant. „Hunne werken volgen met hen."

Want deze straten zijn inderdaad wat zij hebben gebouwd; hare bewoners het volk dat zij verkozen hebben groot te brengen. Zij ontnamen den landlieden het brood en de melk en het vleesch, en gaven het, om te voeden en in hun dienst te houden, deze gistende massa van rampzalige menschelijke wezens, — krantenverkoopers, roman-verkoopers, schilderijen-verkoopers, vergift-drankverkoopers, wellust- en dood-verkoopers, — een opeenhooping van wrakken uit de Doode Zee, met nog alle werkzaamheid in zich, een vorm van verrotting.

Eenige persoonlijke zaken werden aangeroerd in het antwoord van mijn vriend op dezen brief; en van onze geheele correspondentie vind ik niets zoo geschikt om onder uwe oogen te bréngen dan het volgende fragment:

„Maar wat staat je te doen als je nu eenmaal in deze machinale levensmanier bent?"

Gij moet er in blijven, en het beste doen wat gij voor het oogenblik doen kunt, maar het besluit nemen er uit te gaan zoo gauw als het kan. Het eene essentieele punt is te weten, door en door, dat het verkeerd is; hoe er uit te komen kunt gij later op uw gemak beslissen. Maar gij moet niet bijgeval — voor geen doel of motief wat ook — leven te midden van rook en vuilnis, noch anderen toestaan dat te doen; gij moet zien dat uw slaven zoo welingericht en veilig leven als hun ambacht toelaat, en dat hun loonen worden betaald, hoog genoeg om hun te veroorloven, het dikwijls voor vrijheid en rust te verlaten.

Sluiten