Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

• „En hoe kwaamt gij, Madame, zeide ik,tot deze diepe wetenschap van genot en wat deed voornamelijk uw hart daarheen lokken, nademaal niet vele vrouwen en maar zeer weinig mannen tot • daartoe gekomen zijn?" „Ik wil u vertellen", zeide zij, „en u een waarheid vertellen van dewelke gij'misschien verbaasd zult zijn. Eén van de grootste weldaden die God mij ooit gaf, is, dat Hij mij zoo harde gestrenge ouders zond, en zoo liefderijk een meester. Want wanneer ik in tegenwoordigheid ben van vader of moeder, dan, hetzij ik spreek, mij stil houd, zit, sta of ga, eet, drink, vroohjk ben of bedroefd, ben zingende, spelende, dansende of doende iets anders, moet ik het doen, als 't ware, in zulk een gewicht, mate en zoovele malen, zelfs zoo volmaakt als God de wereld maakte, of anders word ik zoo scherp berispt, zoo wreed bedreigd, ja somtijds onmiddellijk met knepen, stooten en slagen en andere wijzen, die ik niet noemen wil om de achting die ik u toedraag, zoo buitenmate ontredderd, dat ik mijzelf in de hel denk, totdat de tijd komt dat ik moet gaan naar Mr. Elmer, die mij zóó liefderijk onderwijst, met zulke heerlijke aanlokkingen tot leering, dat ik al den tijd niets reken, dien ik bij hem ben. En wanneer ik van hem Word geroepen, vang ik aan te weenen, omdat al wat ik ooit anders doe dan leeren, is vol van verdriet moeite, vrees en mij ganschelijk tegenstaande En zoo is mijn boek mij tot zooveel pleizier geweest, en brengt mij dagelijks meer en meer genot, dat in vergelijking hiermee, alle andere genoegens in waarheid slechts beuzelingen en verdrietelijkheden voor mjj zijn." Lady Jane zwijgt, Ascham spreekt: Ik herinner mij vol vreugde dit gesprek, beide, omdat het waardig ter herinnering is, en ook omdat het was het laatste gesprek dat ik ooit had, en

Sluiten