Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ste deel van de wereld te zijn, kunnen met geen mogelijkheid onze betrekkingen tot de rest beter begrijpen dan daar waar het werkelijke leven aanschouwd kan worden in het aanzien van zijn Shakespeareaansch beeld, van uit de stalles van een schouwburg. Telkens als ik daar opsta om wat uit te rusten, en de zaal rondzie, is het met een vernieuwde verbazing, hoe de menigte in het parterre en op het „schellinkje" ons rijkeren onze plaatsen in de loges en stalles laat behouden! Gaat eens na: — die mannen daar achter hebben ons gehuisvest en gevoed, hunne vrouwen hebben onze kleeren gewasschen en ons netjes gehouden, — zij hebben de beste plaatsen voor ons gekocht, — ons er heen gebracht door de kou; en daar zitten ze geduldig achter ons, ziende en hoorende wat ze kunnen opvangen. Daar dringen ze zich opeen, , samengeperst en op een afstand, achter onze zetels; — wij, hun uitgelezen.speelgoed en lievelingspoppen, geolied en vernist en bewierookt, luieren daar voor hen in kalme, of voor 't meerendeel moede en ziekelijke overpeinzing. Hier zijn we allemaal weer, dit Kerstfeest! Zien naar het buitelen van den kunstenmaker en zijn teekenen met wit en rood krijt, — ons voorwerp van bewondering en toejuiching: hier zitten we op ons gemak, de aangekleede poppen van die plaats, de meesten van ons met weinig meer in het hoofd dan onder een pruik van vlas en achter een neus van was kan zitten; ons de voorrang gegeven door deze arme kleine leerjongens, klerken en sinaasappel-zuigende menigte, — ons, die de voornaamste plaatsen hebben ingenomen in deze onze avondsynagoge. Voor wat? „Zij gaven ons niet den voorrang", zegt gij, — gij betaaldet voor uw plaats in de stalles met uw eigen geld. Waar kreegt ge uw geld vandaan? Sommigen van u — indien er, ge-

Sluiten