Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't wezen mos. 'k Begriep mie nait, hou Veerman zoo aits zeggen ken.

Woar blief wie op zo'n manaier mit 't ambt?"

Stoppelman dronk zijn koffie uit en stak nog maar eens een nieuwe pijp op. Toen begon hij: „Doomnie, 'k loof nait, dat 't wat mit *t ambt te moaken het. Wie blieven toch boas. As 't knipt en nog ais knipt1) kennen wie ja altied nog zeggen: Dei nait en dei al. Moar as lidmoaten zukke braifkes iendainen, worren wie toch ais gewoar, wat d'r ien gemainte leeft. En da's *n haile bult weerd. Gemainte mout mitleven. Nou is 't ja zo'n dooie boudel as 't moar ken. Nee, heur, Veerman het schoon geliek".

Met wrevel had Menkveld naar het spreken van Stoppelman geluis-

l) As 't knipt en nog ais knipt = als 't er op aankomt.

Sluiten