Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Joa, 't is *n boudel, 'n boudel".

De magere Wiersum keek verschrikt naar zijn dikke vrouw. Als ze zóó begon, ja, dan zou hij wel moeten toegeven. Eerder bedaarde ze toch niet.

„Doe altied mit dien boudel. Kenst niks ans zeggen? Hou waist, Hendrik, dat ze over ons proaten?"

„'k Heb toch ooren an kop, moeke. Ien jachtwaid hebben ze mie ook al vroagd, wanneer 't bruloft zei wezen en Larkens keek mie zoo roar an, tou ik bie hom 'n poar Zundagsche schounen bestelde".

„Wat, Hendrik? Het die kerel d'r ook 'n bek over open doan?"

„Nee, moeke, heur, dat duurft e ja lank nait woagen.

Moar ie kennen hom ja wel? Kop op zied, heur, en den: Hou is 't op ploats? Hou is 'tmit Kloas? Jaantje heb 'k ja ook ien 'n haile toer nait

Sluiten