Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moest eindelijk inzien, dat geen verzet haar baatte.

Zoo begon Jaantje haar leven van strijd. Klaas werd weggezonden, maar zij ontmoette hem nog wel, 's avonds, als 't donker was, op den eenzamen weg, en de korte oogenblikken, die ze in zijn nabijheid mocht doorbrengen, moesten haar heen helpen over veel donkere uren, over veel grievend leed.

Want moeder en Hendrik lieten haar niet met rust. Moeder schold op haar, zette haar achteruit, liet haar werken tot laat in den avond, om haar te verhinderen, op den weg naar Oldencate Klaas te ontmoeten. Hendrik viel haar aan met venijnige geniepigheidjes, onverwachte opmerkingen, die te dieper gevoeld werden, omdat zij er zich niet tegen verzetten kon.

Jaantje dulde en leed. Eens zou

Sluiten