Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drukt hij haar dommelend tegen zich aan.

Mies wringt haar knietjes in heerlijk genieten tot onder Henk's kin, d'r armpjes al maar steviger om z'n nek.

„Pappa!... o, pappa, zusje bij pappa slapen, ja? . . . Nie an nie?"

„Ja!" dommelt Henk, „dat 's goed! Kom dan,.. . nie an nie,... neen, zoo niet — zóó ja, nie an nie, hè? . ♦. En nou weer slapen hè, Mies ? . .."

En Henk, in het vaag-heerlijke rust-gevoel van een Zondagmorgen, werpt zich op zijn zijde, trekt behaaglijk zijn knieën op en knuffelt Mies tegen zich aan, haar knietjes tegen zijn knieën, haar kopje wegbijna onder de dekens. Hij ademt zwaar, met diep gezucht door zijn neus, loom van zooveel-inspanningal. Dan wil hij weer indutten ...

Mies moffelt haar warme lijfje

Sluiten