Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Poesie dan; hè poes!... Zoete poes, hoor! zoete poesie... ia! — Kom dan maar bij het

,09,9Kom 'dan!" het vleistemmetje

stroever weer. _ ...

„Hoor nou-es ... Poe-oes-s-s...! En ongeduldig dan, grijpt hij het katje bij den staart en sjort het op, een paar steenen ver ..., f schriKt van al het bloed nu, dat in n breeden veeg over de klinkers rekt, en laat het dier los ...

Het kattelijf krampt op, wringend; het kopje rekt, in doodstrijd spalken wijd-open de wild-angstige oogjes, de pootjes klauwen.

Dan ligt het weer stil, met zwaarhijgende flanken, het staartje slap neer, lam, lang ...

Hij was een eindje weggeloopen, het jongetje, beangst, kwam hij nu weer terug. Even, door dit schrikken.

Sluiten