Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op den gangvloer, blèrde hij: „moeder! ♦. . moedèr!"

Z'n moeder was al beneden.

Toen stommelde hij haar na, wild en vlug, z'n beide voeten, één voor één stampend op eiken tree; met beide handen hield hij zich vast aan de leuning.

In 'n bange gejaagdheid schreeuwde hij z'n moeder na, eerst wat vleiend nog, dan boos, dwingend... „Moesie, moesie .... moesie-ie ... ! moeder, moedèr, — o, moedèr-r!" . ..

Ongeduldig in z'n haast ging hij de laatste vijf treden zitten, kikkerde zoo naar beneden, en kwam op z'n zij terecht; hij spartelde op en liet zich ook langs 't buiten trapje glijden.

„Moedèr, o, neen moedèr!.... Nee,-nee-nee!... o, moesie, moesie!"

't Kattelijf platste op 't stilgladde water, dat nijdig opspette, z'n roerlooze rust weggespatterd in 't hevig-

Sluiten