Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Jonge dan toch!" schrikt oudgrootje boos, pijnlijk haar voeten opkrimpend, „zei je nou 'es . .

„Ja, opoe, eventjes maar, hè ? ♦.. Kijk dan!"

„Schuitje varen over de zee, Breng voor Jopie appeltjes mee! Appeltjes van oranje... !"

Dol-vroolijk zingt z'n juichende kinderstem door 't zonnekamertje. Weer heeft hij haar handen gegrepen, en z'n eigen lijfje zeilende heen en weer, zeult hij oud-grootje moeilijk mee.

,Joggie, nee, nee .... dat ken opoe nie meer.... Kom, opoe zei d'r maar uit gaan." .... Ze trekt zich los uit z'n kleine knuisten, slaat het dek terug en tilt moeizaam haar beenen uit 't bed, één voor één.

„Hij laat me nou toch geen rust meer!" bromt ze goeilijk. „Maar

Sluiten