Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't wordt toch ook tijd. Hoe laat is 't nou al?"

„Ga jij nou nog maar een poosie in opoe's plekje leggen, hè. .. kom dan!...."

„Opoe, ik er óók uit, hè?"

Achter oud-grootje aan laat hij zich vlug uit 't bed glijden. Met 'n harden bons bonken z'n bloote voetjes op 't getimmerde, holle voetenbankje voor de bedsteê, hij grijpt z'n opoe aan haar slaapjak om niet te vallen.

„Jonge....!" Ze schokt haar armen op van schrik, kijkt angstig om, bang dat hij gevallen is ... „Zei je nou!...." Maar in eens van toon veranderend stommelt ze wat met haar voeten op 't houten vloertje, alsof ze hem vangen wil, strekt d'r armen grijpend naar hem uit en oolijk dreigt ze; „Wacht 'es, jou kleine apekop, zel-je 'es make dat je in je bed komt!.... wacht jij 'es hier!"

Sluiten