Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken van mijn helden, die zullen slaan, zullen vernietigen, alles vernietigen! De saters krimpen ineen.

Ze kronkelen de valsche slangelijven in wanhoopsangst, in macht'loos haatsissen, het monstervolk, pijnkrimpend onder zware slagen.

Ze vlieden, warrend weg, ónder in donker-grauwe duisternis-nevel.

Ze knersen de tanden, ze striemen de vliemige zwaarden weg

Goud staan de blanke strijders, roerloos, koel-hoog in hun glorie.

Het bidden van de priesters en der vrouwen klaaggeween is niet meer.

Mijn blanke kindertjes spelen weer rond, dartelend en blij; goud glanzende kopjes en lachjes teer

Zij zingen haar zonnelied.

Sluiten