Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dikwijls opgesteld worden in dichte wouden en behandeld worden bij het zachte licht van Vrouw Luna.

Kan de meer gegoede Amerikaan zich de weelde veroorloven om tien dollar of meer per flesch voor zijn spiritualiën te betalen, voor de mindere klassen en den werkmansstand is dat echter onmogelijk en deze moeten zich met de zoogenaamde moonshine vergenoegen. En het is ongeloofelijk wat al vuiligheid onder dezen naam verkocht wordt, als het maar goed brandt in de keel en „a re al kick" heeft! Het wordt voornamelijk gestookt van mais en koren, om nog niet eens van houtgeest te spreken.

Het aantal dooden en vergiftigden hieruit voortgekomen is legio, geen dag gaat voorbij of het gemengd nieuws der couranten brengt weer nieuwe gevallen. Het drinken van z.g. „wood-alcohol" sleept veelal blindheid na zich. En dit is een gevaar dat op het oogenblik iederéén in Amerika bedreigt die clandestien spiritualiën koopt. Ja, zelfs al betaalt men zijn $ 20 per flesch, want het vullen van origineele flesschen van bekende fabrikanten met „moonshine" en die daarna voorzien van nagemaakte etiquetten en vervalschte origineele capsules, schijnt meer en meer voor te komen.

Een meer onschuldige phase van „moonshining" is het maken van zoogenaamde „home brew". Het woord verklaart zichzelf en bedoelt al wat thuis gebrouwen of gedistilleerd wordt.

Van de tien Amerikanen, die men ontmoet, kunnen ten minste zeven u aan een recept helpen om thuis bier te maken. Echt bier met alcohol er in! Ik heb huisgezinnen gekend, waar in een week niemand de badkuip kon gebruiken, omdat er bier in gemaakt werd. Door toevoeging van gist en mout en hop wist men gisting teweeg te brengen en aldus een zeker alcohol-gehalte te verkrijgen.

Er worden in de apotheek geneesmiddelen gekocht, die voor een groot deel uit alcohol bestaan en men heeft middeltjes om het eigenlijke medicijntje er weer aan te onttrekken. Dan wordt de zuivere alcohol aangemengd met sinaasappelsap of zoo iets en aldus gedronken. Want in de meeste kringen is een dinertje zonder cocktail nog steeds ondenkbaar.

En zoo komen wij dan tot numero drie: de smokkelarij. Het is ongeloofelijk wanneer men de officieele cijfers ziet, welke afmetingen dit euvel heeft aangenomen. Waren het in het begin alleen maar de schepelingen der uit het buitenland komende schepen, die er aan deden, nu is het al een uiterst vertakte en keurig geregelde industrie geworden. Zonder den atlas voor den dag te halen kan iedereen zich wel eenigszins een voorstelling maken van de 3500 mijl lange grens tusschen de Ver. Staten en Canada, de duizend mijlen Noordelijke grens van Mexico en de uitgestrekte Westelijke en Oostelijke kustlijnen van de Unie. Dat het onmogelijk is, deze tienduizenden mijlen afdoende te bewaken spreekt van zelf.

De invoering van de Volstead-wet onttrok aan de Amerikaansche schatkist duizend millioen dollar aan invoerrechten en het sprak haast vanzelf, dat het Congres daarom niet erg scheutig was met het toestaan van gelden ter handhaving van de wet. Vijf millioen dollars is het budget, uitgetrokken per jaar, en daaruit moeten alle ambtenaren en onkosten betaald worden. Voor een reusachtig land als de Vereenigde Staten is dat niet veel. Als voorbeeld diene, dat de stad New York, de derde haven ter wereld, slechts 112 prohibition-ambtenaren heeft. Men kan gerust aannemen, dat duizend nog niet voldoende zouden

7

Sluiten