Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

B3. Middel van D. BAKKER, drogist te Zaandam, „Ideal", gecontroleerd door de Commissie.

Het middel van D. BAKKER was bestemd om de klauwontstekingen te genezen door de ontstoken plaatsen tweemaal daags er mede in te wrijven. Zij zouden spoediger genezen dan zonder behandeling.

Den 7den October 1919 zou de eigenaar zijn middel demonstreeren bij F. SCHOENMAKERS te Oosterhout bij Ressen-Bemmel.

De drie in behandeling genomen dieren waren ongeveer in de 2de helft van September ziek geworden, dus reeds ongeveer 3 weken lijdende; de meest kreupele dieren hadden van de zijde van den eigenaar reeds een zorgvuldige behandeling ondergaan met lysol en groene zeep, zoodat men kon aannemen, dat het herstel reeds belangrijke vorderingen had gemaakt. De eigenaar deelde mede, dat de dieren veel erger kreupel waren geweest dan bij ons bezoek. Deze kreupelheid had inderdaad niet veel meer te beteekenen.

De uitvinder van het middel was zelf slecht berekend voor zijn taak om het vee te behandelen; hij erkende trouwens nog nooit vee behandeld en de resultaten van de behandeling nog nooit gecontroleerd te hebben.

Daar veehouders het middel bij hem hadden gehaald had hij gemeend, dat het van zeer goede hoedanigheid moest zijn.

Het eerste rund had aan het linker achterbeen een verouderde klauwverzwering. Behalve dat de huid tusschen de klauwen nog defect was, was de kroonrand en het daarboven liggend kootgedeelte gezwollen, de klauwen stonden gespreid. Het dier ging niet meer kreupel en was dus, in aanmerking genomen, dat de huid volgens den eigenaar aan den kroonrand was doorgebroken en daarbij het dier zeer pijnlijk was geweest, dank zij de reeds voorafgegane behandeling, reeds belangrijk genezende.

Het verwonderde dan ook niet, dat op den iöden October deze klauw zoo

goed als genezen was.

Bij het tweede rund was het rechter achterbeen gelijk aan dat van het voorgaande rund en even goed op weg van genezing. Het kreupelde echter nog iets. Bij het herhaald bezoek bestond deze kreupelheid nog, de wonden hadden zich echter verkleind.

Van het derde rund waren drie beenen nog aangedaan, alle in vrijwel hetzelfde stadium, doch eveneens op weg van genezing. De linker beenen werden met het middel behandeld. Het andere been met het middel van den eigenaar.

Bij de controle vergeleken, bleek er echter geen verschil te zijn.

Beide beenen waren even goed genezen, het dier liep niet meer kreupel. 4

De conclusie uit deze behandelingswijze mocht niet anders zijn, dan dat er geen verschil in werking was daar te nemen tusschen het middel van BAKKER en dat van den boer.

Sluiten