Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geschoven, men Iaat ze — om zoo te zeggen — van de eene plaats naar de andere klauteren, totdat zij hare plaats bereikt hebben.

Dit klauteren bestaat daarin, dat men een kaart van plaats doet verruilen met een van de er onmiddellijk boven, onder of naast liggende kaarten, zoodra de beide kaarten in waarde of rang op elkaar volgen.

Een 9 verruilt men dus van plaats met een 8 of een 10, een vrouw met een heer of een boer enz. De kleur doet niets terzake. Het aas sluit zich aan bij de 7.

Op deze wijze tracht men de kaarten langzamerhand, naar hare plaatsen te brengen om de gewenschte rangschikking te bereiken en de patience te winnen.

De tuin. No. 9.

(Met één whistspel.)

Zes hoopjes van zes kaarten worden open op tafel gelegd, in elk hoopje de kaarten waaiersgewijze uitgespreid. De zes hoopjes zijn de zes bloembedden van den tuin. De overblijvende kaarten worden eveneens open op een rij op tafel gelegd. Zij vormen de bouquet. Het doel der patience is, op de vier azen vier hoopjes te vormen van de kaarten der vier familiën. Op de azen komen achtereenvolgens de tweeën, drieën, vieren enz. van dezelfde familie, totdat de vier hoopjes met de heeren sluiten. Om dit doel te bereiken mogen alle kaarten uit de bouquet worden gebruikt, doch van de bloembedden mogen alleen de bovenste of vrije kaarten worden genomen.

Zijn de bloembedden en de bouquet uitgelegd, dan begint men dus met de azen, die gebruikt mogen worden, als grondkaarten voor de te vormen familiehoopjes voor zich op tafel te plaatsen. De daarop passende kaarten uit

Sluiten