Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

No. 11.

De wijzerplaat. (Met een whistspel.)

Men legt de eerste van het spel afgenomen kaart op de plaats, die zij naar hare waarde moet innemen. De kaarten moeten namelijk in den vorm van de wijzerplaat eener klok gelegd worden, zooals de figuur aangeeft.

Als de eerste kaart een hartenblad is, moeten alle ledige plaatsen eerst met harten belegd worden en op die wijze altijd het eerst met kaarten van

dezelfde kleur der eerst af-

genomene, doch men kan, als de eerste kaart eene zes is, weder eene

zes daarop leggen, maar

altijd eene zwarte op eene

roode en omgekeerd, zoodat eindelijk op iedere plaats vier kaarten van gelijke waarde liggen in afwisselende kleur.

De talon, gevormd door de niet passende kaarten, mag nog tweemaal opgenomen worden.

No. 12. Nestor.

(Met een whistspel.)

Deze patience is een der boeiendste; maar vereischt zeer veel oplettendheid van den speler. Zij schijnt dikwijls gespeeld te zijn door Napoleon op St. Helena.

Men legt zes horizontale rijen, ieder van acht kaarten, op de tafel, onder elkaar, doch zoodanig, dat in de verticale rijen nooit twee kaarten van gelijke waarde voor.komen. De onbruikbare, van het spel afgenomen kaarten

Sluiten