Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roeibare, onbedwingbare begeerte in hem gewekt als deze: hij smachtte en schreide er naar, Henriëtte van hem te weten, niet als zijn vriendin, zooals zij zijn wilde, maar als zijn geliefde, als de vrouw naast wie geen andere voor hem zou bestaan.

Bijna dagelijks bezocht hij haar en altijd welkomde hem haar blijde glimlach, haar hartelijke stem en de warmte m hare oogen; dan zat hij bij haar en sprak vertrouwelijk, verhaalde van* zijn leven, van de moeiten waarmede hij vroeger en tegenwoordig nog te strijden had, van de stormen die over zijn hoofd waren gevaren. Hij spaarde zichzelve niet, veeleer vond hij er voldoening in, eigen tekortkomingen breed uit te meten om dan uit haar mond vergoelijkende woorden te vangen; zich voor haar te vernederen was hem een soort wellust omdat zij altijd de woorden en het gebaar vond, die hem hoog boven de vernedering uithieven, hem vooruit wezen naar de grootsche taak, die wachtte. Andere oogenblikken weer wist hij hare bewondering te wekken voor zijn kennis, zijn ideeën vooral; dan blonken

Sluiten