Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vreesde zij te graven in wat in haarzelve nog ongerept was: een mengeling van verlangen en bevende verwachting en schaamvolle geslotenheid. Zoö trachtte zij door vriendelijkheid Suzanne te herwinnen, doch stuitte op de al stugger afwijzing, waarachter het kind zich • terugtrok. En Henriëtte begreep, dat zij er in had te berusten.

Toen de Mirabeau dezen middag werd aangediend, had Henriëtte juist de lezing beëindigd van een brief uit Holland, een dringende bede van hare tante van Haren om haar te komen bezoeken.

„Ik voel mij dagelijks verzwakken," schreef mevrouw van Haren, „maar ik zou met verdriet uit de wereld scheiden, wanneer ik u niet nog eens gezien had, mijn geliefde nicht. Nooit zal ik vergeten, met hoeveel toewijding gij mijn geliefden echtgenoot, uw oom hebt verpleegd, hoewel ge toen nog niet meer waart dan een kind. Laat mij u dus nog eens omhelzen, vóór ik sterf. Nu de lente in het land is, zal de reis minder bezwaarlijk voor u zijn dan in den winter; daarom sprak ik er niet eerder van. Mogelijk

Sluiten