Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunt ge, door tusschenkomst van onze Parijsche vrienden, iemand vinden, die ook naar Holland reist en die u onder zijne hoede wil nemen."

Henriëtte Amélie las den brief met een mengeling van vreugd en droefheid. Al langen tijd had zij er naar gehaakt Holland terug te zien, doch er was geen aanleiding toe geweest de reis te ondernemen. Nu echter sloeg de vreugd hoog in haar op en zelfs de gedachte aan haar tantes ziekte kon die vreugd niet gansch wegdringen.

Op vlugge voeten liep zij naar de spreekkamer, welkomde er de Mirabeau met haar hartelijken glimlach, reikte hem de hand, waar hij eerbiedig zijne lippen op drukte.

Zij wilde terstond spreken over het ontvangen bericht en de reis naar Holland, maar de overweging, dat haar bezoeker niet deelen zou in haar vreugd, deed 't haar nog uitstellen. Liever wilde zij eerst ergens over spreken, dat zijn belangen raakte.

Op onbevangen toon — ook zonder eenig gevoel van bevangenheid — informeerde zij of de comte al vernomen had, wanneer de cassatie

Sluiten