Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pion precies in zijn gezicht. Zoogenaamd verblind door de zon. Brave kerel!"

De Mirabeau lachte hartelijk en Henriëtte stemde er mede in.

Een oogenblik later haalde de Mirabeau een pakje uit zijn zak te voorschijn, poosde een oogenblik, begon toen op vreemd-schuchteren toon:

„Zoudt u, mij willen toestaan, u iets te vereeren, een luttel bewijs van mijn groote vriendschap ?"

„U? aan mij?" vroeg Henriëtte verwonderd en met een gevoel van gêne.

De Mirabeau wikkelde het papier los, reikte Henriëtte een smal ivoren doosje.

Zij aarzelde een oogenblik, nam het zwijgend aan, deed het open.

In goudbruine zijde rustte een fichu-speld met een kleine parel als knop.

Henriëtte bloosde.

,,'t Is vriendelijk van u," zeide zij ietwat strak. „Maar ik kan 't niet aannemen."

„Waarom niet?" vroeg hij teleurgesteld. „Mag de vriendschap geen kleine attentie bewijzen?"

Sluiten