Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om haar schouders, en voerde haar zóó mede naar zijn schrijftafel.

Hij drukte er op een verborgen veer, waardoor twee tevoren gesloten laden opengeschoven konden worden en wees haar den inhoud.

„Daarin ligt wat ik over heb van het geleende geld; wil je het er uit nemen en in je eigen kamer bergen ?"

Henriëtte bloosde.

„Geef het mij liever," verzocht ze. „En tel na hoeveel er is."

Hij haalde de schouders op.

„Dat is waarlijk niet noodig. Ik weet nooit, hoeveel ik precies bezit. En trouwens ... wat doet het er toe ? Een Harpagon word ik toch nooit!"

Henriëtte glimlachte en overdacht, hoe haar hier opnieuw een deel van haar taak geopenbaard werd: haar vriend zou voortaan zoo weinig mogelijk geplaagd worden met beslommeringen om geld.

„Dus ik heb volmacht?" vroeg zij nog.

En hij verzekerde: „Geheel."

Sluiten