Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de verwarring in zijn eigen financiën, las voor cmtspanning de klassieken, wier taal hij zich in den toren van Vincennes eigen had gemaakt, werkte enkele geschriften af en zette tal van andere op, die later uitgewerkt moesten worden.

Henriëtte Amélie zag met geluk die herleefde werkkracht van haar vriend. In zijn kamer gezeten met een handwerk, droomde zij van zijn toekomst, zag hem groot en in eere hersteld,, de bewondering waard van een geheel volk.

Het was haar als zochten hunne gedachten elkander, als was daar steeds het wonderlijke contact tusschen hunne innerlijke levens, dat zij in de eerste weken van hun vriendschap met verwonderende vreugde had opgemerkt.

Een laten avond zaten zij zoo tezamen in stoorlooze rust; de ramen, in den vooravond gesloten gehouden om gerucht van buiten te weren, stonden open en Henriëtte Amélie ademde genietend de zoele zomeravondlucht in.

Hare blanke vingers hielden het naaiwerk: een kanten jabot van de Mirabeau, die dringend herstel behoefde ; en haar denken droomde

Sluiten