Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Mirabeau stoof op: dit was niet wat hij had mogen verwachten na het schrijven van Sir Hugh, deze had uit zichzelf gesproken over een plaats bij de ambassade, maar als dit onmogelijk was, behoefde men het maar te zeggen. Geen woord zou hij er meer van reppen.

Toen Sir Gilbert heen was gegaan barstte de Mirabeau's drift opnieuw uit; hij schold op de Engelschen, noemde hun geslotenheid veinzerij en hun vriendschap lam en laf, en wond zich op tot een zenuwcrisis die Henriëtte angst aanjoeg.

Met vriendelijk geduld trachtte zij hem te kalmeeren, drong hem te gaan rusten en zat uren lang stil naast zijn bed, waar hij uitgeput heen en weer woelde en eindelijk insliep.

Bij het wakker worden tegen den avond, glimlachte hij Henriëtte Amélie toe. * En fluisterde: „Mijn goede engel."

Zij boog zich over hem heen, legde zijn kussens terecht en ging naar de keuken om bouillon te warmen.

Bij haar terugkomst vond zij hem opnieuw

Sluiten