Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en luisterde naar het bericht, dat Monsieur de Mirabeau naar Versailles gereden was en niet vóór den volgenden dag tehuis zou zijn.

„Vergunt u mij "dan toch een oogenblik te blijven ?" vroeg Préveux. En toen Henriëtte op luchtigen toon hare toestemming gaf, met de verzekering zich erover te verheugen, de lange avonduren door zijn bijzijn wat verkort te zien, meende zij in zijn ernstige oogen iets als medelijden te bespeuren.

Terwijl zij zich over haar borduurwerk boog, vroeg Henriëtte of Préveux geen nieuw gedicht had voor te lezen.

„Me dunkt, u hebt gewerkt den laatsten tijd," merkte zij vriendelijk op. „Wij zagen u zoo zelden."

Préveux werd rood en zijn antwoord klonk beklemd.

„Werkelijk heb ik een paar kleinere gedichten gemaakt. Sonnetten." Henriëtte glimlachte.

„De hoogste dichtvorm. En de zwaarste, sinds Dante..."

„O Madame!" weerde Préveux beschaamd

Sluiten