Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Omdat ik er pleizier in heb, die brieven ook te publiceeren."

Henriëtte stond op, kwam naar hem toe, legde haar hand op zijn arm.

,,'t Is niet goed, niet groot," ijverde zij. „Die correspondentie was geheim, er staan compromitteerende dingen in over menschen, die je hef zijn..."

De ironische trek op zijn gezicht verscherpte zich tot sarcasme.;

„Niet over jou," spotte hij.

Maar zij wees af: „daar dacht ik niet aan; ik bedoel anderen, je vrienden, de menschen, die je in Berlijn vriendelijkheden hebben bewezen."

Zij kwam vóór hem staan, nam zijn handen, zag naar hem op met vochtige oogen.

„De uitgave zal je niet tot eer strekken," pleitte zij dringend-hartstochtelijk; „dat publiceeren van geheimen zal je als een misdaad worden aangerekend. En niet alleen door je vijanden."

„Ik doe 't anoniem."

„Dat maakt het nóg minderwaardiger. Jemoogt je niet leenen tot zulk duister werk. De Mirabeau

Sluiten