Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veldheer vergiet duizendvoudig het bloed dat hij vergoot, en keert tevreden en met een goed' geweten naar vrouw en kroost terug, maar den man, die juist door mededoogen tot verzet gedreven werd, hem wordt ten slotte het mededoogen weer te machtig, hij wanhoopt niet, maar hij bezwijkt, het blijkt uit de woorden, waarmee hij een spelend kind omhelst: „Enfant, tu grandiras libre, heureux et tu le devras -è "infame Gamelin." Maar deze gedachte „J'ai embrassé eet enfant, peut-être ferai je guilloitiner la mère" — doet hem in afgrijzen en vertwijfeling wegijlen. En dat gevoel van afgrijzen en vertwijfeling is dan de wrekende Furie voor den mensch, die boven zijn simpele menschelijkheid wilde uitstijgen, en zijn „faiblesses humaines", het beste bezit van den -ontoereikende, van den onwetende, den in donker dolende, roekeloos afzwoer om Prometheus te worden!

Dit zijn de daden. En de resultaten, waarin Gamelin op -de schavotkar nog gelooft?

Toen Judith Holofernes gedood had en terugkeerde tot haar bevrijde volk, in kille verslagenheid, ontdaan van haar exaltatie — zag ze plotseling de daad in een ander licht dan "Vóór het volbrengen.

„Heb ik dan daarvoor den machtigsten, den schoonst en man op aarde gedood, opdat gij in vrede uw kool zoudt planten, gij uw schapen weiden, gij uw kinderen kweeken?"

Inderdaad, het laat zich vragen, weegt het bleeke, kleurlooze geluk van de koolplantende, schapenweidende, kinderskweekende massa, op tegen de vrije machtsuitoefening van den enkelen 'groote, den geweldige, tegen zijn recht om ten koste van allen en alles zich uit te leven? Wie zijn ze, ten behoeve waarvan die schitterende bloem van schoonheid en geest en beschaving, die tot zijn vollen groei de misère van millioenen als een obscuren mesthoop behoefde, afgebroken en vertreden werd? Het Volk, het souvereine Volk

Sluiten