Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rieure, hooge gelijkmoedigheid, in alles waaronder het geslacht van Hebbel en De Musset bad geleden, de glimlach over eenzijdig idealisme en onrijpe illusies, scheen de eenige waardige geesteshouding voor het opwassend intellect.

En zelfs de nieuwe stroom van wijsgeerige belangstelling — die we thans meebeleven — vloeide in zijn aanvang daarmee te zamen, verleende die geesteshouding zijn steun en zijn theoretische rechtvaardiging: nadat Hegel bij zijn leven revolutionnairen en reactionnairen aan een steun voor hun instincten had geholpen, hielp hij na zijn dood nog de superieure onverschilligheid van het superieure intellect aan een dogma: „Alles clat is, is redelijk" — het goede en het kwade, het recht en het onrecht, de honger en de verzadiging, de leugen en de waarheid, Jupiter en Prometheus. Alles redelijk, want onvervreemdbaar deel van het onwrikbare, het onaantastbare, het in zichzelf zich ontplooiende jen verwerkelijkende leven. Dwaas, wie meent, daaraan door ingrijpen te kunnen veranderen.

Op zijn beurt werd Prometheus naar het Paradijs der Dwazen verbannen.

En daarmee scheen het laatste woord in het Prometheusprobleem gesproken.

Moderne P r o metheus-op vattingen. „Mais Brotteaux était inconséquent..." „Le citoyen Brotteaux faisait de la recherche du plaisir la fin unique de sa vie."

„Je n'ai pas d'objection essentielle a faire contre la guillotine — répliqua le vieux Brotteaux, la nature, ma seule maitresse et ma seule institutrice, ne m'avertit en effet d'aucune manière que la vie d'un homme ait quelque prix; elle enseigne au contraire, de toutes sortes de manières,

Sluiten