Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

-neer het kind zulks gaat beseffen, voelt het zich eerst gedupeerd en dan bevrijd — eerst Hebbel en dan Brotteaux! Het wil niet langer „loopen", het zal wèl wijzer zijn! Het zal voortaan het Absolute Moeten te slim af wezen! Totdat het merkt dat het toch loopt — maar loopt als een dronk en-man, her en der gedreven door zijn onbewuste instincten, omdat het aan „loopen" —g aan handelen, aan leven, aan actief-zijn — niet ontkomt. En dan, ten allerleste, kan het „kind", daarin pas waarlijk tot mensch gerijpt, daarin pas volwassen geworden, tot dat „Absolute" — dat is: tot het Redelijke in zichzelf — zeggen: berg uw zonsondergang en uw blinkende maan, uw Geloof en uw Hoop — ik loop toch wel! Ik wil ■als Lorenzaccio mijn hart en mijn onschuld werpen in de schaal, die nimmer kan en zal en mag overslaan, ik wil •„Prometheus" zijn en tegen „Jupiter" strijden, zonder illusies en zonder ficties, de dwaasheid en de bezoedeling op mij nemend; terwijl ik toch in Jupiter mijn eigen spiegelbeeld herken, dat zijn zal, zoolang ik-zelf ben, en langer, dat zijn zal zoolang Leven is.

Zoo keert de bewuste mensch met begrip terug tot datgene, dat bij eerst zonder begrip aanvaardde en daarna zonder begrip verwierp — in den eeuwigen drievoudigen kringloop-van-ontwikkeling, het rhythme, dat we in de voorafgaande hoofdstukken hebben nagespeurd en aangetoond on mede-beleefd. Aanvankelijk was bij „Prometheus", maar met „geloof" en „hoop" als steun aan zijn zwakheid en zijn onbegrip — toen hem „geloof en „hoop" ontvielen, wilde hij niet langer „Prometheus" zijn, poogde hij het leven, zijn noodlot, de Dwaasheid en de Erfzonde te ontloopen — totdat hij in den deemoed, die zijn hoogste kracht is, zijn aandeel op zich neemt en het Woord vervult.

Daarin komt hij tot rust, tot wat Shaw „contented pessimism" en Galsworthy „a smiling certainty" heeft genoemd,

Sluiten