Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deelingen gedaan, die hij op zjjn beurt voor kennisgeving aannam. Nooit informeerde hij naar iets, nooit ging hij op een zaak eens dieper door; hij leefde een klein, besloten leven, in den kring van zijn huisgezin.

Zijn financiƫn waren in den laatsten tijd ook onrustbarend sterk achteruit gegaan. Hij had, in de hoop er weer wat boven-op te komen, een verf-fabriek gekocht, ofschoon hij daarvan niet het minste verstand bezat, en het duurde dan ook niet lang, of hij moest dit pand weer met verlies van de hand doen. Erger was het, dat Joost van Minnebeeck, die na den dood zijner vrouw, geheel aan lager wal was geraakt, omdat hij op de onzinnigste wijze zjjn fortuin had verspild, hem telkens lastig viel om geld. Dwaas die hij was, om zoo zwak te zijn! Maar Joost was de laatste vriend uit zijn verleden,, en het was hem onmogelijk dien geheel van zich te vervreemden, ook al exploiteerde Joost hem op de meest onbeschaamde wijze. Ach, zijn verleden... de herinneringen daaraan waren zoo ongelooflijk mooi, dat hij wel eens met verwondering dacht: ben ik dezelfde, die in zijn jeugd gevierd, bemind, rijk en in algemeen aanzien was,.. dezelfde als de eenzame man van rijperen leeftyd, die als een banneling leeft in de stad van zijn geboorte? Ja, hij was het wel! En ... hij moest het bekennen, zjjn tegenwoordige toestand was zijn eigen schuld. Hij had zich in zijn jeugd altijd laten leiden door zjjn impulsen, had altijd toegegeven aan elk zijner neigingen, tegenstand, afkeuring prikkelde hem

Sluiten