Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was met geld ook wel weer 'n mouw aan te passen, dan nam hij maar eenvoudig 'n „gentleman in waiting." (Zooals de gewoonte is van de Amerikaansche millionnairs). Dat werd ik. Je begrijpt dus, dat ik de familie van aver tot aver ken. Om te beginnen liet ik van Asten uit z'n vestibule de kruiwagen weg-nemen, die hij daar had neer-gezet uit 'n soort van piëteit tegenover z'n oude heer, die daarmee als marskramer Nederland was binnen-gereden. Ik ried hem, daar liever bijvoorbeeld 'n wapenrusting te plaatsen. Goed, dat doet hg. Op 'n keer vind ik er 'n heel eenvoudige wapenrusting van staal; met trots wjjst hij me op z'nv nieuw-verworven eigendom, en vertelt me, wat voor een formidabele prijs hij er voor heeft betaald. Hoe dat zoo, vraag ik. Wel: 't was 'n belangrijk historisch stuk, namelijk de wapenrusting, die Napoleon in de slag bij Waterloo had gedragen.

Ik liet 'm in m'n huis 's 'n schilderij zien van Frans Hals, en zei 'm, dat dat doek misschien wel 'n ton waard was. Hé, zei hij, ik heb exact 't zelfde schilderij gekocht voor vijfhonderd daalders, 't is alleen maar van 'n andere meester. Maar nou ik weet, dat 't zooveel waard is, nou krijgt 't 'n mooie plaats.

Je moet z'n huis zien. 't is vol van de prachtigste dingen, florentijnsche bronzen, oud Saksisch, oud Sèvres, gobelins, bidkleeden van Perzië en Daghestan .. . Maar hij kan geen a van een b in stijl onderscheiden, de imitaties zijn dan ook talrijk... Alle rantieke" Chineesche vazen zijn

Sluiten