Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O, waren die menschen dan zóó anders als zjj ? Op welk een enge, conventioneele wijze beoordeelden zjj alle dingen, — begrepen zjj dan niets? voelden zij dan niets anders als een bekrompenhooghartig zelfbesef... Het was toch geen misdaad, om een openbare vrijwillige verkooping te houden, die natuurljjk veel meer opbracht, dan dat zjj alles op de vendu had gedaan...

Dat zij het waagde... Cornelius' goederen ...

Ja! zjj waagde het. Hoog richtte zij zich op, al haar gedruktheid en vermoeidheid was verdwenen. Ja, zij waagde het! Cornelius' goederen te verkoopen, opdat het haar mogelijk zou wezen voor zjjn zoon een eerlijk stuk brood te verdienen. Moest zij zich schamen, omdat voor dat doel haar alle middelen geheiligd leken? Had ooit Cornelius zich geschaamd, om de toekomst van zgn kinderen onzeker te maken, om toe te geven, aan al zjjn genoegens, om roekeloos zijn fortuin te verspillen, om zich te verstrooien met liaisons, om „vrienden" te verkiezen boven zjjn eigen gezin ? 0! had hjj zich ooit daarvoor geschaamd ? En zij ... en zij ... die niets dan het goede en verstandige wilde, die zich met vreugde voor haar kind wilde offeren, zij werd gesmaad, werd beleedigd, haar boden zjj geld, om haar daden af te koopen, altijd, altijd geld...

Zij vatte haar hals met beide handen vast.

O, 't zit me tot hier, dacht zjj, 't zit me tot hier...

Maar nu was het ook genoeg. Dit was de laatste beleediging. Nu verdroeg zij ook niets

Sluiten