Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En zij knikte, toen de meid wees op de kristallen schaaltjes met ingelegde rozenbottels en met kersappel-gelei... was het goed, dat zij beide soorten had klaar-gezet? Mejongvrouw Cornélietje hield er zoo van... En zij luisterde vaag, toen Roelofje voort-ging over het suikerwerk:

— De macrons zijn zoet en bitter, juffrouw. En dan heb je hier de fondns, en daar de kozakken ... „devisen" hadden ze bij de Regt niet meer, toen heb ik maar versuikerde kalmoes genomen . ..

Roelofje had de servetten netjes in bisschopsmutsen gevouwen; neen, Aagje had geen enkele aanmerking, zij kon weer terug-gaan naar de kamer, waar zij nu zoo gezellig zaten, en haar natuurlijk niet misten... Zij aarzelde nog en wreef haar koude handen over elkaar, terwijl ïjj, zonder het te weten, zei:

— 't Is goed zoo, alles is in orde, Roelofje ... Maar toen opeens kwam er een angst, een

gejaagdheid over haar, alsof in haar afwezigheid Cornélie en Otto te intiem met elkaar konden geworden zijn, en zij haastte zich terug, en opende met zenuwachtige snelheid de deur ...

Daar zaten zij nog, zooals zij hen had verlaten. Maar toch scheen het haar, alsof hun heele persoonlijkheid zich van minuut tot minuut meer neigde tot elkaar, of hun gezichten elk moment veranderden en stralender, inniger werden ...

En daar zat Keetje, en bladerde in haar papieren in rustige tevredenheid; zij wist van den prins geen kwaad. Zag zij dan niets?... Of

Sluiten