Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als de gist een twaalftal uren in vaten gelagerd heeft, dan vormt zij veel gemakkelijker met het pondmachien, nogmaals dus een bewijs dat de gist na het persen chemische of physikalische veranderingen ondergaat.

Het vormen in zakjens is de beste doch duurste verpakkingswijze; de alzoo verpakte gist bewaart beter en behoudt een beter uitzicht. Deze verpakking geschiedt als volgt : Men vult de voor een bepaald gewicht gesneden en sterk genaaide zakjens met gist, driegt ze met eene koord vast toe en brengt ze onder de pers om de gist in de zakjens aan te sluiten en dezelve een aangenamen vorm te geven. Er bestaan vlakke, cylindrische en vierkante zakjenspersen, naar gelang den vorm welke men aan de zakjens geven wil. Zakjens van i tot 5 kilo geeft men gewoonlijk een rondhoekigen, vlakken vorm, en zakjens van 10 kilogr. en meer een cylindrischen en, in weinige gevallen, een vierkanten vorm.

Op sommige plaatsen, onder andere in Nederland, geeft men aan de kilogr. zakjens eenen bolvorm, hetgeen geschiedt door duwen en sterk bijtrekken gedurende het driegen.

Nadat de gist in zakjens gedaan en in den gewenschten vorm gebracht is, worden de zakjens met een harden borstel overborsteld om de gist uit de stof te verwijderen; daarop worden ze, indien de gist niet reeds vochtig genoeg ingepakt was, eens eventjens in versch koud water ondergedompeld. Hetzelve geschiedt om de oppervlakte der gist te sluiten en zoodoende haar schoon uitzicht en bewaarbaarheid te verbeteren.

Eene andere, veel meer gevolgde, doch minder goede verpakkingswijze der gist is deze in prismatieve stukjens van V» a 1 kgr.. D.e giststukken worden hierbij in twee papiertjens gewikkeld, waarvan het binnenste in de meeste gevallen geparafineerd is om het uitdrogen, het bersten en zooveel mogelijk het oxydeeren der oppervlakte te voorkomen. Het buitenste papier is gewoon papier, waarop het fabriekmerk nevens eenige andere aanwijzingen aangebracht is.

Hier wil ik nogmaals mijnen haat tegen het gebruik eener vreemde taal lucht geven. Vlamingen, zijt een volk of geen, boycotteert uwe taaimiskenners. De taal is een ons van God gegeven goed : die ze veracht, verdient de verachting van God en van de menschen.

De in zakjens verpakte gist verzendt men in wissen manden, en de in ponden verpakte gist in houten bakjens ofwel in kartonnen doozen van 5-10 en 15 kgr. inhoud.

Sluiten