Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hokje toebereid wordt voor den maaltijd van de booze tooverheks!

Ik stelde mij de oude voor, met haar valsche, scherpe oogen door 't gazen deurtje loerend, om den voortgang van het proces te examineeren.

Dan had ik moeten opstaan, en haar moeten groeten als vrouwe Justitia!

Hoeveel politieke gevangenen, mannen en vrouwen, die leed dragen om der consciëntie wil, zullen in de stormachtige dagen, die komen moeten, nog naar deze hokjes worden gebracht, om daar door vrouwe Justitia tot haar dienst te worden toebereid?

Tot haar dienst, zooals vrouwe Justitia dat heden, onder de opperhoorigheid van vorst Mammon, verstaat!

Nadat wij, de eersten, binnen waren, werd het een kwartier lang een aanloopen en opgesloten worden van allen, die na ons kwamen. Knarsen, rinkelen, een enkel kort-af woord . . .

En plots, tusschen al die typische gevangenisgeluiden, orgelspel!

Dat was pijnlijk.

Dat was erger.

Dat was een bewijs, hoe men het schrijnen der gebrokenheid, die gevangenis heet, niet voelt.

Stichtelijk orgelspel door het knarsen en krassen van het insluiten der gevangenen heen!

Dat klonk als een poging, om het schelle hulpgeroep van verdrinkende kinderen, of het gekrijsch van vechtende mannen en vrouwen met muziek te overruischen.

Hoort men niet, zoo doende, dat er Zondag na Zondag door de gevangeniskerk wordt gevloekt?

„Staat dan in de vrijheid", jubelt het Evangelie, waarvan het kerkorgel een verklanking geeft.

En het komt met deze verklanking der vrijheid tot de gebondenen, terwijl zij op ruwe wijze aan hun gebondenheid worden herinnerd !

Sluiten