Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heden: tusschen gezond en ongezond in. Een grensgeval. Misschien was 't ook maar een indruk, terwijl ik mij door de Meizon liet koesteren.

Vast staat, dat deze gevangenisdagen mij zullen bijblijven als dagen van vredige rust. Het zijn goede dagen geweest.

Als hun herinnering maar niet stond tegen zulk een schrikkelijken achtergrond!

Voor mij persoonlijk zijn ze geen noemenswaard leed geweest, maar ze zijn een droppel in den oceaan van leed, die heden over de menschheid heen slaat, en waarin zoo velen verzinken.

Die je doet voelen als arme overstroomelingen, worstelend, worstelend, tegen den vloed, die hun achterhaalt.

Nu weet ik, waarom de rust hier bij geen rust daarginds te vergelijken is. Ze is zonder zelfverwijt. Daarbuiten heb je na iederen rustdag het gevoel: ,,en ik had eigenlijk moeten worstelen". Dat mengt in alle stilheid een bitteren droppel. Maar aan deze gevangenisrust was geen ontkomen. Die mocht ik genieten, onvermengd.

Die hèb ik genoten.

En nu heb ik 't gevoel, dat ik gegroeid ben.

Of mijn oog helderder is geworden, de stem sterker, de hand vaster.

Moge de kapitalistische wereld het ervaren, als wij opnieuw den strijdkreet der christen-socialisten aanheffen :

,,Voor God, tegen Mammon".

Vrijdagmorgen.

Ik zie de cel nog eens rond, nu 'k straks heenga.

Alle menschen in de gevangenis zijn goed voor mij geweest. Ik gedenk hun met dankbaarheid.

Zoo even was de juffrouw nog bij mij. Zij en haar

Sluiten