Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

N°. 13. BRIEF VAN EEN LANDWEERMAN AAN ZIJNE VROUW.

Geliefde Bet! 't gaat me fijn, Ik wor hoe dikker en hoe dikker; Ik was zoo mager als een lat, Nou noemen ze me al de kikker. De heele lijn hier op 't fort, Die had het da'lijk in de gaten, 't Voer is goed, de stal is warm, Ik heb het best bij de soldaten.

We krijgen ossenvleesch en spek En zooveel brood als we maar willen, En snert zoo dik, zoo vet, zoo stijf, Zoo stijf als jouw geliefde — koonen. Als nou de oomes in Den Haag De vrouwen ook nog dienen laten, Dan wordt ons lieve Vaderland Een paradijs voor de soldaten.

Sluiten