Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

petekind hem dubbel aangenaam, het vroolijke gesnap van den jongen over voetballen, zwemmen en schaatsenrijden klonk hem als muziek in de ooren, hij stelde levendig belang in Piet, al bemerkte hij nu en dan wel, dat de rakker niet bepaald een „snuggere piet" was, hoewel toch ook alweer niet achterlijk of hardleersch. Oom zeide, dat hij voornemens was, in den Haag te gaan wonen, totdat hij weer naar Indië zou vertrekken. Als Piet nu goed zijn best deed en flink leerde, zou hij later de reis alléén naar Soerabaya mogen maken. Piet vond dit zoo heerlijk, dat hij heelemaal vergat om even te kijken naar een hem reeds bekende uitstalling van sport-artikelen, waarbij Oom juist was blijven stilstaan.

„Zoo," sprak Oom, „en hier woont zekerjullie leverancier ?"

„Juist Oom," zei Piet. „Ziet u wel wat 'n fijne balletjes ? Er zijn dure bij! Die daar kost wel zeven gulden vijftig."

„Dat is niet cadeau!" lachte Oom.

Maar je kunt ook wel met een goedkoopere doen," sprak Piet, „we zijn nu juist aan 't sparen voor een nieuwen voetbal. De oude is zoo goed als op!"

2*

Sluiten